Momom bor edi 43-yili,
Qoraxat olgandi, kuchaygan dardi.
Sovchilar uch yilcha qo‘yishmagan tinch,
Farzandi yo‘q edi tegsa bo‘lardi.
Erga tegsa birov koyimas sira,
Lekin mening momom sharqlik edida.
Birovning qo‘yniga kirishdan ko‘ra,
Yoqardi yonishlik hijron dardida.
Kutti, kutaverdi hayol to‘rida,
Shod bo‘lib yashardi ishq taskinidan.
Birdan 46-yil oxiridan,
Bobom qaytib keldi fin zaminidan.
Qoraxat ne bo‘ldi dersiz aslida,
Bunga sabab jangda ko‘p ofat edi.
Bobomning qaytishi sirsiz aslida,
Momomning sabriga mukofot edi.
Urushgacha yashab 10 yil befarzand,
Ularning qalbiga sanchilardi o‘q.
Taqdirni qarang shu kundan keyin,
Farzandlar tug‘ildi birin-ketin, sho‘x.
Mana sizga sevgi, mana sizga g‘am,
Ko‘ring dunyodagi eng yuksak farqni.
Insofdan bo‘lurmi shundan keyin ham,
Sevishdan bexabar deyishlik sharqni.
Men g‘arblik ayolning sha’niga zinhor,
Yomon sifatlarni tirkalamasman.
Ammo o‘z onamning sha’nin beg‘ubor,
Himoya qilmasam farzand emasman.
Ey, g‘arblik do‘stlarim bilmasangiz gar,
Haqiqiy sevgini buyuk hayolni.
Tilingizni tiying qiyomat qadar,
Tinch qo‘ying, tinch qo‘ying sharqlik ayolni.
Xayrulla Hamidov.
Kanalga ulanish: https://t.me/fikraat
